Co trzeba wiedzieć planując wyjazd do Andory?

Piękne pejzaże i przyjemny dla zdrowia klimat sprawiają, że warto odwiedzić ten kraj położony w sercu Pirenejów.

Zdjęcie

Andora /123/RF PICSEL
Andora
/123/RF PICSEL

Siedem parafii Andory

Księstwo Andory, gdyż tak brzmi oficjalna nazwa państwa, znajduje się we wschodnich Pirenejach, granicząc z Francją i Hiszpanią. Jest to kraj typowo górski (jego najniższy punkt ma wysokość 838 m n.p.m., najwyższy szczyt - Coma Pedrosa - 2 942 m n.p.m.; a ponad pięćdziesiąt szczytów to dwutysięczniki), położony w dolinie rzeki Valira. 

Takie położenie geograficzne sprawia, że górski śródziemnomorski klimat Andory jest dość suchy i korzystny dla zdrowia, z ciepłymi, nieupalnymi latami, łagodną wiosną i jesienią oraz mroźnymi zimami.

Reklama

Andora to kraj mały i słabo zaludniony: na powierzchni 468 km2 mieszka ponad 84 tys. mieszkańców, a 92 proc. powierzchni pokrywają góry, lasy, rzeki i jeziora. Ciekawostką jest fakt, iż choć Andora podzielona jest na siedem parafii, to ich granice nie są do końca jasne.

Filarami gospodarki kraju są turystyka oraz handel; po kwitnących dawniej rolnictwie i metalurgii nie pozostało wiele śladów. Dziś Andora przyciąga odwiedzających nie tylko jako strefa bezcłowa, lecz także - wymarzone miejsce do uprawiania turystyki górskiej i narciarskiej.

Andora słynie z wysokiego poziomu życia mieszkańców, jednak uzyskanie obywatelstwa nie jest rzeczą łatwą.

Andora - nietypowe księstwo

Wykopaliska potwierdzają, że pierwsi ludzie byli na terenie Andory już 10 tysięcy lat przed naszą erą. Po raz pierwszy nazwa "Andora" padła w dokumentach z 839 roku. W toku swoich dziejów Andora była często państwem neutralnym w sporach, za to pozostającym w pewnym stopniu zależności od Francji. Ciekawostką jest fakt, że dopiero w 1958 roku podpisano pokój z Niemcami, z którymi Andora pozostawała formalnie w stanie wojny od I wojny światowej, co przeoczono w traktacie wersalskim.

Od XIII wieku najwyższa władza w Andorze jest dwupodmiotowo: przez hiszpańskiego biskupa i francuskiego księcia. Według najnowszej konstytucji z 1993 roku, tytularnymi władcami Andory pozostają prezydent Francji i biskup Urgell, poprzez przedstawicieli, jednak faktyczna władza spoczywa w rękach parlamentu i rządu. 

Kraina świstaków i kozic

Mała gęstość zaludnienia i spore obszary nietknięte ręką człowieka sprawiają, że w Andorze świat zwierzęcy ma swój prawdziwy raj. Spacerując po szlakach, w wyższych partiach gór mamy szansę spotkać się oko w oko ze świstakami (i to nie jednym, lecz całą kolonią) oraz kozicami el rebecco; jest też bardzo prawdopodobne, że nad głowami przeleci nam rzadki gdzie indziej drapieżny ptak. Świat zwierzęcy niższych partii gór jest także bogaty (między innymi dziki, sarny, zające, głuszce, a także - nutrie).

Piękna przyroda andorskich Pirenejów chroniona jest w licznych, stanowiących sporą część kraju, rezerwatach. Aż 10% powierzchni Andory zajmuje wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO Rezerwat Dolin Madriu-Perafita-Claror. W Rezerwacie Doliny Sorteny występuje ponad 700 gatunków roślin, w tym wiele obecnych tylko w tej części gór. Godne uwagi są także dwa rezerwaty utworzone w dolinach Incles i Enclar.

Mały kraj - wiele folkloru i przysmaków

Andora słynie z pielęgnacji regionalnego folkloru, wykazującego sporo pokrewieństw z katalońskim, a wyrażającego się przede wszystkim w tradycyjnych tańcach i pantomimach.

Tradycja znajduje swoje odzwierciedlenie również w kuchni. Z lokalnych smakołyków warto spróbować: escudella (zupy mięsno-warzywnej), rostes amb mel (szynki z miodem), los civets (duszonego królika lub dziczyzny), costelles a la losa (żeberek smażonych z czosnkiem), trinxat (kapusty z duszonymi ziemniakami), caragols a la llauna (ślimaków z rusztu) oraz przyrządzanego na różne sposoby pstrąga.

Andora - raj dla miłośników sportu

Malutkie państwo położone w Pirenejach dysponuje całkiem pokaźną infrastrukturą sportową: od licznych tras pieszych, narciarskich i rowerowych, poprzez sztuczne ścianki wspinaczkowe, na sztucznym lodowisku o olimpijskich wymiarach skończywszy. 

Nic dziwnego, że Andora gości wiele sportowych międzynarodowych imprez, na przykład Mistrzostwa Świata w Motocrossie czy etapy wyścigu Tour de France.

Państwo bez linii kolejowych i lotniska

Aby dotrzeć do Andory, najlepiej skorzystać z lotniska w Gironie lub Barcelonie w Hiszpanii albo w Perpignan i Tuluzie we Francji. Andora bowiem nie ma własnej linii kolejowej ani lotniska.

Samochodem najszybciej wjedziemy do Andory od strony Hiszpanii (La Seu d’Urgell), wjazd od strony Francji wiąże się z dłuższą jazdą przez góry. Drogi w kraju są dobrej jakości i - jak na małe państwo przystało - wszędzie jest tu blisko.

W Andorze obowiązuje zakaz obozowania na dziko, na turystów czeka za to około 30 schronisk turystycznych; część z nich to stare pasterskie szałasy, dostępne bezpłatnie.

Obywatele Unii Europejskiej wjeżdżający do Andory nie muszą posiadać wizy, wystarczy mieć przy sobie dowód osobisty lub paszport.


 

Artykuł pochodzi z kategorii: Zwiedzaj świat

Więcej na temat:

Zobacz również

  • Jak przygotować się do podróży

    O ile samo podróżowanie zazwyczaj pozwala skutecznie odpocząć, o tyle przygotowanie do niego już niekoniecznie. Pakowanie, kompletowanie dokumentów oraz próba przewidzenia wszelkich możliwych... więcej