Puszcza Biała. Czy warto odwiedzić?

Ten mało znany, choć położony w centrum Polski region, pełen jest zimowych atrakcji. Przekonajmy się, dlaczego Puszcza Biała jest wyjątkowa!

Puszcza Biała zaczyna się już niewiele ponad 50 km od Warszawy, ciągnie się od Pułtuska do Ostrowi Mazowieckiej. To tereny położone w widłach Narwi i Bugu.

Skąd taka nazwa sosnowych lasów? Nie od zaśnieżonych drzew, lecz od bielejących piasków między drzewami. Bo lasy rosną tu na jałowej glebie. Miejscami utworzyły się nawet wydmy! Ale są i inne teorie co do nazwy Puszczy Białej. Niektórzy mówią, że pochodzi od kwitnącej na biało wełnianki na bag nach puszczy. Są w jej ostępach bowiem również groźne mokradła...

Reklama

Co jeszcze jest wyjątkowego w tych lasach? To rzeczki wijące się między starymi sosnami. Mają one nawet malownicze nazwy, np. Dzięciołek czy Zbożowa Struga (bo płynie do lasu przez pole). Puszcza Biała nie jest tak popularna jak Kampinoska czy Białowieska – wiadomo!

Może nawet wiele osób miałoby problem z umiejscowieniem jej na mapie Polski. Dlaczego więc jest godna odwiedzenia? To oaza spokoju, i tak blisko stolicy!

Zimą Puszcza Biała to doskonałe miejsce dla amatorów biegówek. Najlepsze tereny do uprawiania tego sportu są na starych wydmach, na przykład w okolicach Sadownego.

Co ciekawe, niektóre wydmy mają wysokość solidnych pagórków – 20-30 m.

Bociani szlak wzdłuż Bugu

Część Puszczy Białej należy do Nadbużańskiego Parku Krajobrazowego. Jednego z największych i najpiękniejszych w Polsce. To obszar należący do unijnego programu „Natura 2000”, chroniony ze względu na niezwykłą przyrodę i rzadkie ptactwo.

Żyją tu między innymi czaple, żurawie, orliki krzykliwe, krogulce. Przylatują też bociany – zawsze tą samą trasą, wzdłuż Bugu, który jest dla nich niczym kompas.

We wsi Wilczogęby są tablice informujące o początku bocianiego szlaku. Dużo ciekawych informacji o parku i puszczy znajdziemy np. na stronach internetowych: www.parkiotwock.pl; www.puszczabiala.blox.pl

A kto mieszka w Puszczy Białej?

To Kurpie, chociaż sami chętniej nazywają siebie Puszczakami. Kurpie zostali nazwani tak od rodzaju obuwia, które w dawnych czasach nosili (wykonane z łyka lipowego).

Jak znaleźli się w puszczy, gdzie przecież życie nie było łatwe? Na początku XVIII wieku zostali sprowadzeni do Puszczy Białej z sąsiedniej Puszczy Zielonej przez biskupów płockich.

Mieli zasiedlić i zagospodarować te tereny. I podobnie jak w Puszczy Zielonej trudnili się bartnictwem, produkcją smoły drzewnej, wyrębem drzew. Podtrzymywali też swoje tradycje.

Stąd spotykane tu do dziś dawne chaty kurpiowskie, słynne wycinaki, hafty oraz stroje ludowe. W domach nadal można zobaczyć misterne bibułowe kwiaty i kolorowe pająki powieszone nad sufitem.

Dlatego warto odwiedzić powstałą kilka lat temu izbę muzealną „Kuźnia Kurpiowska” w Pniewie (powiat pułtuski). Prowadzi je Stowarzyszenie Puszcza Biała – Moja Mała Ojczyzna.

Zgromadzono tu sprzęty, między innymi kołowrotki i krosna, które niegdyś były w każdej kurpiowskiej chacie w Puszczy Białej.

Jeśli wcześniej się umówimy na spotkanie, możemy spróbować, jak smakują pyszne potrawy regionalne: fafernuchy (ciastka z marchewką i ziołami), grycoki (pierogi z kaszą), pampuchy (bułki na parze) czy rejbak – placek ziemniaczany z wędzonką, nazywany tak od słowa „rejbowanie”, co oznacza tarcie ziemniaków.

Więcej o tym miejscu dowiecie się na stronie: www.bugnarew.pl

Wielki Polak z małej wsi...

Dalej w powiecie ostrowskim znajduje się wieś Zuzela (gmina Nur).

Warto się tu zatrzymać, by odwiedzić nieduży drewniany domek, w którym urodził się wielki Polak: Stefan Wyszyński (1901−1981) − arcybiskup, metropolita warszawsko-gnieźnieński, kardynał, prymas Polski, nazywany Prymasem Tysiąclecia.

Można obejrzeć wnętrze i w nim: stare fortografie Stefana Wyszyńskiego z rodzicami, instrument, na którym grał jego ojciec – organista w miejscowym kościele.

Lasy nad Bugiem to także miejsce, gdzie w czasie II wojny światowej powstały niemieckie obozy pracy i zagłady znane jako obóz w Treblince (powiat ostrowski, ok. 20 km od Ostrowi Mazowieckiej).

W tym obozie zginął Janusz Korczak. Znajduje się tu Muzeum Walki i Męczeństwa (godziny otwarcia na: www.treblinka-muzeum.eu).

Adresy opisanych miejsc i przydatne telefony

Nadbużański Park Krajobrazowy 07-130 Łochów, ul. Wyszkowska 28, tel. 25 644-13-71; mail:nadbuzanskipk@wp.pl „Kuźnia Kurpiowska”

Pniewo, ul. 18 Maja 8 Pniewo, 07-214 Zatory tel. 691-193-269; mail: kuzniakurpiowska@wp.pl

Gospodarstwa agroturystyczne w Nadbużańskim Parku Krajobrazowym – adresy kwater i telefony: www.eholiday.pl

Zuzela kontakt i dojazd: www.parafiazuzela.eu

Treblinka Muzeum Walki i Męczeństwa w Treblince; tel. 25 781-16-58; mail: biuro@treblinka-muzeum.eu

Artykuł pochodzi z kategorii: Zwiedzaj Polskę

Tekst pochodzi z magazynu

Tina

Zobacz również

  • W przepięknych Lasach Janowskich leży mała wioska, którą niezorientowany turysta minie bez zatrzymywania się. To błąd! Tutejszy kościółek nie jest obiektem szlaku drewnianych świątyń, choć mógłby... więcej